Chronische Hyperventilatie

0
3295
Was dit artikel nuttig? Like ons!

Ons ademhalingscentrum in de hersenen regelt de snelheid waarmee we ademhalen. Het doet dit op basis van de hoeveelheid kooldioxide in ons bloed. Kooldioxide in het bloed is een afvalproduct van de verbranding in ons lichaam. Neemt de hoeveelheid kooldioxide toe (bijvoorbeeld bij het sporten), dan wordt onze ademfrequentie hoger. Neemt de hoeveelheid kooldioxide af (we zijn in rust) wordt de ademfrequentie weer lager. De ademfrequentie wordt ook beïnvloedt door onze emoties. Als we bang zijn of kwaad, neemt de ademfrequentie toe, om het lichaam voor te bereiden op eventuele actie. Dit noemt men hyperventilatie. Het lichaam heeft buffersystemen om het verlies van kooldioxide in deze situatie te compenseren. Die buffers houden het bloed en het lichaam in een optimale zuurgraad. Op zich is het hyperventileren in spannende of angstige situaties dus onschuldig.

Chronische Hyperventilatie (CHV) wordt veroorzaakt doordat er na blootstelling aan langdurige stress of andere oorzaken, het ademhalingscentrum langdurig de ademfrequentie net even te hoog heeft gehouden. In de loop der tijd (vaak duurt dat jaren) zijn de buffers opgebruikt en dan ontstaat er een situatie dat het bloed alkalisch (tegenovergestelde van zuur) wordt. De optimale zuurgraad is er niet meer en de bijna alle lichaamsprocessen – die allemaal afhankelijk zijn van die optimale zuurgraad – worden erdoor beïnvloedt. Het wordt nog vervelender als ons ademcentrum gewend begint te raken aan die te lage zuurgraad in het bloed. Want nu gaat het ademcentrum de ademfrequentie regelen vanaf een lagere instelling van die zuurgraad. Hierdoor wordt het hyperventileren door het ademcentrum in stand gehouden en is de patiënt in chronische hyperventilatie terecht gekomen. Het ademcentrum is overgevoelig geworden voor kooldioxide stijgingen in het bloed. Dit levert een groot scala aan klachten op voor de patiënt:

* wisselende mate van moeheid/lamlendigheid
* duidelijk verhoogde vermoeibaarheid
* overgevoeligheid voor prikkels uit de omgeving, prikkelbaarheid t.o.v. dagelijkse verplichtingen: “Ik wil wel, maar ik kan niet”
* slaapstoornissen
* concentratie- en geheugenstoornissen
* beven
* verhoogd transpireren, warmtestuwing
* (claustro-)fobische elementen, doodsangst, paniekgevoelens
* licht, onzeker, akelig gevoel in het hoofd (duizeligheid / draaierigheid)
* benauwdheid, luchthonger
* angst om flauw te vallen, gek te worden
* hartbonzingen
* pijn, beklemming op de borst, uitstraling naar een of beide armen
* wazig zien, geluiden van veraf horen
* slappe, onzekere benen
* koude of prikkelende handen en voeten
* spijsverteringsproblemen

Hoe is dit te doorbreken?

Dit is te doorbreken door het ademcentrum weer minder gevoelig te maken voor kooldioxide stijgingen. Hiervoor is er een – door de Nederlandse neuroloog Drs. B Snitslaar – ontwikkelde therapie, die door middel van systematische oefeningen het ademcentrum leert om hogere kooldioxide waarden te accepteren. Voor meer informatie over CHV en deze nieuwe therapie, zie www.hyperventilatie.info.

DELEN
Vorig artikelStoppen met roken
Volgend artikelHoe organiseer ik mijn dag beter?
Wij van "Snel Afvallen Online" weten uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om af te vallen. Wij helpen jou uit eigen ervaring hoe je makkelijk kan afvallen. Ook helpen wij jou met gratis tips hoe je slank kan blijven!

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER